6) IN THE JUNGLE !!!

Wat kan er in een paar weken tijd toch gigantisch veel gebeuren: verzakt, panne+panne+panne, maar vooral ook veel, héél veel prachtige dingen gezien. Gaat u er maar weer goed voor zitten:

Kampala, de hoofdstad van Uganda, is een waar walhalla: retaurants, gin-tonics in de bar en zelfs een winkel, genaamd “Brood” waar je ook daadwerkelijk heerlijk bruin brood kunt kopen! Maar Africa Overland zou geen uitdaging meer zijn als je met een volkoren lunchpakketje het asfalt moet trotseren. Daarnaast dromen we van de Lariam-pillen toch al of we dikke vrienden zijn met Wim-Lex en worden we ‘s nachts zwetend wakker bovenop rijdende auto’s. Kortom: de beschaving uit en de jungle weer in!!

In Murchison Falls, daar waar de Nijl door zijn smalste stukje heen buldert, de eerste echte échte tropische bui gehad. De volgende dag een dappere poging om het park uit te komen maar na een paar flinke glibberpartijen was het toen eindelijk zover: verzakt. YES!! Er bestaat natuurlijk niets beters dan met de rode aarde tot in je oksels je auto met een lier aan een boom te binden om je los te trekken om dan vervolgens eerst de boom het onderspit te zien delven en richting aarde te zien gaan!! DAT is pas écht de jungle beleven!

Want ja, we kunnen onszelf lang voor de gek houden en we hebben jullie gepoogd te enthousiasmeren voor menig natuurschoon in Afrika maar de jungle is het toch écht. Churchill noemde Uganda “De Parel van Afrika” en daar kan ome Winston best eens gelijk in hebben: WAT een natuurschoon!! De wereld bestaat er nog maar uit twee kleuren: het prachtige donkergroen van de jungle afgewisseld met de rode afrikaanse aarde. Meer kleuren zijn er blijkbaar niet voor nodig om zo een wereld binnen te stappen waar Tolkien nog steeds van droomt. Je stapt je auto uit en je ziet direct de meest wonderlijke insecten waarvan je je afvraagt of je in de maling wordt genomen. Het geluid van het geschreeuw van beesten hoog in de bomen, galmend door de nacht. Onvoorstelbaar mooi.

Tevens in Uganda twee bijzondere ervaringen. 1: pech op een plek en met name een tijdstip die je niemand toewenst. 2. het zien van een groep berggorilla’s tot op twee luttele meters afstand. Het grappige is nog ook dat het eerste met het tweede te maken had. Niets maar dan ook helemaal niets van te voren gepland in 3 maanden tijd maar je bent toch in de buurt en een gorilla zien prijkte toch hoog aan het lijstje. Maar dat willen meer mensen en dat moet je dus plannen. Voor ons doen namen wij het dit keer zelfs ruim: een week van te voren geboekt en nog belangrijker: betaald. Vier dagen voor de grote dag wij al op weg naar het park maar u raad het al: koppeling en wat aanverwante onderdelen tot op de draad versleten. Bij voorkeur gebeurd dit natuurlijk vlak voor het vallen van de avond, op de meest afgelegen weg, precies op het moment dat de eerste druppels vallen welke het voorteken zijn van, wederom, een ‘tropisch buitje’. Een plaatselijke afrikaan, spoedig ter plaatse, wist ons het hart onder de riem te steken door te vertellen dat de vrachtwagen die we 300m terug zagen staan langs de weg óók pech had en daarvoor de monteur vanuit de hoofdstad onderweg was en dus alles wel goed moest komen. Op de vraag hoe lang de beste chauffeur er al stond? “Oh, 2 dagen.” Goed. Maar zoals vaker het geluk van panne heeft uitgewezen hielden we ook nu net de juiste persoon aan die weer net een billige monteur kende in het dorpje verderop. Die werd gebeld, komt aan achterop de motortaxi met z’n gereedschap bij elkaar getaped en die kwam al spoedig tot dezelfde conclusie: een versleten koppeling! Goedzo. Met z’n vieren op de motor en dan ook nog de auto slepen ging ‘m niet worden maar de “breakdown” werd geactiveerd en daar sta je dan vijf uur later, voor de plaatselijke Shell.

Met stip op 1 waren we binnengekomen als de nieuwste en meest spectaculaire attractie van het dorp. In totaal drie dagen en drie nachten op, in en rond het station geleefd, onszelf gevoed met water en koekjes, afgewisseld met wijn en chips. Na drie dagen was de bolide weer spik en span voor vertrek, nog nét op tijd voor een lange rit om de gorilla’s te halen, maar de pret duurde maar 2 kilometer.. wederom haperde de inmiddels nieuwe koppeling. De monteurtjes ter plaatse geroepen, aldaar weer wat boutjes en moertjes los en vast gedraaid en toen ronkte de versnellingen weer als nooit te voren. YES!! Een hele vooruitgang: ditmaal voor 12 hele kilometers voordat de tandwielen weer hard begonnen te ratelen. Daar ging ons laatste sprankje hoop de gorilla’s nog te kunnen zien.. Maar nee, plan B bracht uitkomst: dan gaan we gewoon met de taxi!! Een helse nachtelijke taxirit van 650 kilometer was het resultaat. Tel hierbij op een taxichauffeur met een anti-sociale gedragstoornis met hierbij slaapaanvallen en u snapt dat we de grootste helft van de rit zelf hebben gereden met de taxichauffeur veilig in de achterbak. Maar ook plan B bleek weinig succesvol: we arriveerden (maar..) drie luttele uren te laat op bestemming. Normaal gesproken ben je hiermee je permit voorgoed kwijt maar wij keken blijkbaar zo zielig dat ze een uitzondering wilden maken en ons een permit voor de volgende dag gaven. En WOW: wat is dat het allemaal waard, al zou je met die taxichauffeur op je rug erheen moeten: onbeschrijflijk om eerst uren door dichte de meest prachtige jungle te moeten klauteren om vervolgens een immens grote gitzwarte gorilla tegen het diepe groen te zien afsteken. En dat op een paar meter afstand..

Daar waar je in Namibie zó ver kunt kijken dat je ziet dat de aarde rond is, daar zie je in Rwanda alleen maar heuvels. Bij “Het land van de 1000 heuvels” zijn ze duidelijk te vroeg gestopt met tellen. Een land waar men hard bezig is het verleden te vergeten door iedereen ongeacht zijn afkomst gelijk te stellen en als ‘rwandees’ te benaderen. Alles wat ‘Hutu’ en ‘Tutsi’ is wordt geschrapt en hiermee hebben zelfs vele steden en dorpen een andere naam gekregen hetgeen zéér handig is met kaartlezen. Rwanda is het land in Afrika met de grootste bevolkingsdichtheid (op een oppervlakte van de helft van Nederland wonen ruim 10 miljoen mensen) en al die heuvels zien er bij elkaar dan ook uit als één grote moestuin. Maar tussen de kroppen sla door is ook weer geweldige jungle te vinden. Nyungwe Forest is een van de oudste regenwouden te wereld en de geleerden denken dat zelfs de ijstijd geen vat heeft gehad op dit geweldige stukje natuur vol met Mahogany bomen waar de mountain monkeys letterlijk de boterhammen van je ontbijttafel trekken. Aan Lake Kivu, tegen de grens met Congo, een immens mooie tijd gehad: uitzicht over een kabbelend vulkanisch meer vol historie, onder een palmboom met een gin-tonic in de hand, genietend van het leven. En het had niet mooier kunnen zijn: hier zijn we VERLOOFD!!!

HAKUNA MATATA !!!